Hier kunnen jullie lezen wat jullie kunnen verwachten van een kennismakingsgesprek.

Boek

Op een andere manier te weten komen hoe ik te werk ga? Dat kan! Ik heb namelijk columns geschreven over mijn werk en die zijn als bundel uitgegeven. Tussen de regels door staat er veel informatie in over hoe je een huwelijksceremonie in kunt vullen. Klik hier voor meer informatie over het boek.

Kennismakingsgesprek

Jullie gaan trouwen, of gaan een geregistreerd partnerschap aan. Op de site van trouwambtenaren van Groningen kiezen jullie mij uit als BABS (Bijzonder Ambtenaar Burgerlijke Stand), waarna jullie mij mailen of bellen om te checken of ik beschikbaar ben op jullie dag, tijdstip en locatie. Het kan ook zijn dat ik aan jullie wordt toegewezen, als jullie zelf geen BABS hebben uitgezocht. In dat geval neem ik zelf contact op. We maken een afspraak voor een kennismakingsgesprek, waarbij ik jullie meestal thuis bezoek voor een nadere kennismaking. Dat is overigens niet verplicht, als jullie graag alleen het officiële verhaal willen en verder geen poespas is het zeker niet noodzakelijk. Wel heb ik graag even contact, soms wil ik weten hoe ik namen uit moet spreken en sowieso check ik altijd of jullie echt geen muziek willen, of jullie niets tegen of over de getuigen willen zeggen en of jullie ringen uitwisselen.

Het gesprek plan ik ongeveer drie weken voor de huwelijksdag. Niet eerder, omdat er dan nog van alles kan gebeuren. Niet later, omdat er altijd onverhoopt iets tussen kan komen en dan kunnen we tenminste nog een nieuwe afspraak maken.

Erg belangrijk in het kennismakingsgesprek is dat ik duidelijk krijg wat jullie willen. Ik heb als het ware een 'totaalpakket' in de aanbieding, waar jullie voor kunnen kiezen. We praten over:

- de trouwdag zelf

Wie zijn er aanwezig bij de ceremonie? Waarom hebben jullie voor jullie trouwdatum gekozen? Waarom trouwen jullie op jullie trouwlocatie?

- entree

Willen jullie een aparte entree, of willen jullie gezamenlijk met jullie gasten komen binnenlopen? Of wordt de bruid weggegeven? Zo ja, staat de bruidegom er dan al, of loopt er iemand met hem mee, bijvoorbeeld zijn moeder ?

- muziek

Willen jullie dat er muziek gedraaid wordt als jullie, eventueel samen met de gasten, de zaal binnenkomen? Alle muziek is mogelijk, de bruidsmars, maar ook alles tussen Jantje Smit en Rammstein in, als jullie zelf het lied maar op cd hebben en het mee willen nemen.

Op andere locaties is het soms mogelijk om meerdere nummers te draaien. Op de Coendersborg bijvoorbeeld, wordt vaak een lied gedraaid tijdens de binnenkomst, tijdens het zetten van de handtekeningen en na afloop.

- jullie afzonderlijke levensgeschiedenissen

Ik stel dan vragen over waar jullie gewoond hebben, wat jullie ouders deden, hoeveel broers en zussen jullie hadden, wat voor opleidingen jullie gedaan hebben en wat voor werk. Als er belangrijke levensgebeurtenissen zijn geweest komen die natuurlijk ook aan de orde.

- jullie gezamenlijke geschiedenis

Hierbij gaan we uitgebreid in op jullie verhaal. Hoe hebben jullie elkaar ontmoet, wat was jullie indruk van elkaar, hoe ging het verder, hoe verliep de eerste afspraak, was er een aanzoek, enzovoort.

- ringen

Ik vraag altijd of jullie ringen uit gaan wisselen. Of kettinkjes, of horloges, dat kan natuurlijk ook. Zo ja, willen jullie iemand hierbij betrekken, dat diegene dus de ringen aangeeft?

- de getuigen

Vaak vinden mensen het fijn om iets positiefs over de getuigen te zeggen.

- eventuele andere mensen die jullie genoemd willen hebben

Soms zijn er mensen die er niet bij kunnen zijn, doordat ze overleden zijn of door andere omstandigheden. Of er zijn juist mensen bij, die jullie graag genoemd willen hebben, omdat ze zo speciaal zijn, of omdat het juist bijzonder is, dat ze er nog wel bij (kunnen) zijn.

- een gedicht, songtekst of verhaaltje

Ik vraag jullie of jullie het leuk vinden als er een gedicht voorgelezen wordt. Zo ja, dan is het de bedoeling dat jullie zelf een gedicht zoeken. Uiteraard kan ik best wat gedichten naar jullie mailen, maar jullie weten zelf natuurlijk het beste wat jullie leuk vinden.

Soms blijkt tijdens een gesprek dat één van beiden eens een gedicht voor de ander heeft geschreven. Dat zou ook voorgelezen kunnen worden.

Vinden jullie gedichten maar niks, maar hebben jullie wel een verhaaltje dat of een songtekst die voor jullie belangrijk is? Zeg het maar, het maakt mij niet uit wat ik voorlees.

- persoonlijke mails over waarom jullie met elkaar trouwen, of geloftes

Als jullie het leuk vinden, kunnen jullie me een mail sturen over waarom jullie met de ander willen trouwen of een partnerschap aangaan. Het gaat dan niet om de redenen voor de verbintenis, maar de reden waarom je die ander zo leuk, bijzonder of speciaal vindt. Ik zal jullie mails (die niet langer mogen zijn dan een half A4-tje) dan voorlezen tijdens de voltrekking. Vinden jullie het leuk om elkaar te vertellen waarom jullie de verbintenis met elkaar aangaan, maar doen jullie dat liever zelf? Dat kan natuurlijk ook.

Of jullie kunnen ervoor kiezen om geloftes af te leggen, zoals ze dat in andere landen doen.

- kinderen erbij betrekken

Soms heeft een bruidspaar (kleine) kinderen, of neefjes of nichtjes, die het erbij wil betrekken. Dat kan op verschillende manieren:

- hen achter jullie aan laten lopen tijdens de entree

- hen de ringen aan laten geven

- iets tegen hen of over hen laten zeggen

- een kindergedichtje over trouwen laten voorlezen, dat peuters en kleuters vaak erg leuk vinden

- hen een getuigschrift laten tekenen

Het getuigschrift is door mijzelf ontworpen. Er staan twee pinguïns op, waar onder staat dat het kind (of de kinderen) het vet vindt (vinden) dat papa en mama (of oom en tante of zo) trouwen.

- diversen

Hebben jullie zelf ideeën over hoe jullie huwelijksvoltrekking eruit moet zien, maar staan ze hierboven nog niet beschreven? Opper ze en de kans is groot dat ze mogelijk zijn!

Vinden jullie een ceremonie waarbij over jullie wordt verteld veel te standaard? Verzin eens iets anders! We zouden bijvoorbeeld een quiz kunnen doen met de gasten, waarbij we hun kennis over jullie testen.

Ik schreef al dat we over de bovenstaande dingen kunnen praten. Indien jullie al deze dingen leuk vinden, wordt het een uitgebreid gesprek en zal ik dingen moeten samenvatten of eruit moeten pikken. Maar niets is verplicht, jullie kunnen zeggen wat jullie willen. Vinden jullie jullie afzonderlijke geschiedenissen niet van belang voor jullie gezamenlijke verhaal? Dan slaan we dat over. Hoeft er niets speciaals over de getuigen gezegd te worden? Dan zeg ik niets over hen in mijn speech. Verder kun je gedichten walgelijk vinden en niet op papier kunnen zetten waarom je van de ander houdt, of dat niet ten overstaan van anderen hardop gezegd willen hebben. En misschien willen jullie een overleden iemand juist niet genoemd hebben, omdat je alleen maar leuke dingen wilt horen op jullie dag. Kortom: alles mag, niets moet. Het is jullie dag en die moet verlopen zoals jullie dat willen!

Het bovenstaande is dus echt mijn werkwijze. De werkwijze van andere BABSen kan iets anders zijn.

We hebben een afspraak gemaakt en treffen elkaar. Dan praten we al gauw een uur tot anderhalf. Het hangt er maar net vanaf welke dingen jullie in het verhaal verwerkt willen hebben en hoeveel jullie te vertellen hebben.

Ik vind het overigens erg plezierig om gewoon 'je' en 'jij' te zeggen tijdens het gesprek, ik geef dit aan de telefoon of via de mail al aan.

Na het gesprek ga ik een speech schrijven. Ik schrijf jullie verhaal, zoveel mogelijk in jullie bewoordingen. Als het maar enigszins mogelijk is, zal ik proberen een beetje humor in het verhaal te zetten. Dat is natuurlijk wel sterk afhankelijk van jullie verhaal, soms is er helemaal niets grappigs gebeurd, of te vertellen. Op de dag van de verbintenis zelf vertel ik, als het ware, jullie verhaal aan jullie gasten.

De dag zelf tref ik jullie vlak voordat de verbintenis gaat plaatsvinden. Zo hebben we even tijd om te praten, zodat ik kan horen of er nog dingen veranderd zijn, of ik nog iets moet noemen, hoe het gaat en hoe de dag tot dan toe is verlopen. Meestal praten we hoogstens een minuut of vijf. Daarna is de plechtigheid zelf, die, op het officiële deel na, waarbij ik mij moet houden aan de voorgeschreven tekst, zo formeel of informeel is als jullie mij gevraagd hebben. Na de echte voltrekking, het eventueel uitwisselen van de ringen, het zoenen en het zetten van de handtekeningen, en eventueel nog een officieel stukje, is mijn taak voorbij. De gasten mogen jullie dan meestal feliciteren. In het Stadhuis gebeurt dit in een andere zaal (tenminste, als er meteen nog een voltrekking is), op de andere locaties vaak in dezelfde zaal. Soms kiest een bruidspaar ervoor pas op de feestlocatie gefeliciteerd te worden.